Ook al komt het water met bakken uit de hemel, de zon schijnt fel door de ramen naar binnen.
In ons huis bevindt zich en heerlijk licht trappenhuis, aangekleed met collages van “voedselknipsels”.
Niet erg lichtecht zijn de folderfoto’s, vooral de gelen, geelbruinen en roden verschieten behoorlijk in het zonnetje.
De collage van de broden; “Van goudgeelgraan tot roggebruin” , heeft heerlijk liggen bakken in de zon en is wel toe aan een restauratiebeurt. Gewoon weer nieuwe knipsels eroverheen plakken. De foto van het eerdere resultaat is al wat er van overblijft (kan ook op canvas geprint worden, maar dan wel erg nep).
Op de collages van foto’s uit museumfolders plak ik ook regelmatig nieuwe knipsels. Deze twee collages laten me nog steeds nagenieten van tentoonstellingen die ik bezocht heb. Ze hangen tenslotte op de wc’s en daar zit ik toch wel regelmatig. De wisselende fragmenten van schilderijen en sculpturen prikkelen mijn herinneringen en inspireren me om gewoon mijn eigen werk te blijven maken.
De lino waar ik enthousiast, met vele beelden in gedachten, aan begon, ligt nu op tafel te wachten op …. Ja, waarop? Ik moet me ertoe zetten om weer iets van het enthousiasme terug te vinden, om weer de spanning te voelen….
Het betaald werken levert me geld op; ik kon direct potten inkt kopen toen ik het idee voor een grote prent had, maar het slaat ook gaten in mijn tijd. Ik ben benieuwd of ik ooit een evenwicht hierin vind, mijn baantjes wil ik niet kwijt en ook mijn beeldend werk vraagt steeds mijn aandacht.
Nu maar eerst restaureren.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten